Rapeephat 的个人资料NU J-J照片日志列表更多 工具 帮助

Promwek Rapeephat

职业
列表

NU J-J

2月19日

เอาเพลงมาฝาก

ได้เพลงนี้มาโดยบังเอิญ ชอบมากเลยเอามาฝากกันนะ
 
อย่าเกลียดกันก็พอ
 
รู้ว่าเทอไม่รัก ไม่มีใจให้ฉัน
แต่เทอรู้ไหม หัวใจไม่มีเหตุผล
แลกทุกอย่างเพื่อคำว่ารัก รักแล้วเจ็บก็ยอมก็ทน
อยู่อย่างคนที่รอให้เทอรัก
รู้ว่าเทอหมดใจ รู้ว่าลำบากใจ
ที่ยังเห็นฉันทุ่มเทใจให้เทออย่างนี้
ไม่มีทางที่จะรักฉัน ทุกถ้อยคำฉันเข้าใจดี
แต่ในวันนี้ ยังทำใจไม่ได้เลย
อย่าบบอกฉัน ให้ตัดใจ
อย่าผลักไสฉันให้ไกลเลย อยากขอ
ปล่อยให้ฉัน ได้แต่เฝ้ารอ
คนที่รักแค่ได้เฝ้ารอ ก็สุขใจ
รักที่เทอไม่รัก ช่วยทำเป็นไม่รู้
แค่ปล่อยให้ฉันได้รักเทออยู่เหมือนเดิมได้ไหม
ไม่วิงวอนให้เทอสงสาร อ้อนวอนให้เทอมีใจ
แค่อย่าใจร้าย อย่าเกลียดกันก็พอ
อย่าบบอกฉัน ให้ตัดใจ
อย่าผลักไสฉันให้ไกลเลย อยากขอ
ปล่อยให้ฉัน ได้เฝ้ารอ
คนที่รักแค่ได้เฝ้ารอ ก็สุขใจ
คนที่รักแค่ได้เฝ้ารอ ก็สุขใจ
2月8日

ยางลบ เอามาจาก forward mail

ยางลบ ข้อคิดดีมากเลยนะเรื่องนี้

 

>>>สมัยเด็กๆ ครูสอนศิลปะท่านหนึ่งสอนฉันเสมอว่า
>>>เวลาเราใช้ดินสอวาดภาพ.......เราห้ามใช้ยางลบ
>>>ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของครูสักเท่าไหร่
>>>รู้เพียงแต่ว่าเวลาฉันวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยว
>>>ฉันก็อยากแก้ให้มันตรงสวย
>>>แต่ทุกครั้งที่ฉันหยิบยางลบขึ้นมาเพื่อจะลบภาพนั้น
>>>ครูของฉันก็จะเตือนถึงกติกานั้นเสมอ
>>>สุดท้ายฉันจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการ
>>>เช่นถ้าฉันตั้งใจวาดรูปหน้าคน แต่ฉันเผลอวาดดวงตากลมโตเกินไป
>>>ฉันก็จะใช้วิธีเปลี่ยนตากลมๆ นั้นเป็นแว่นตาแทน
>>>แม้ตอนนั้นฉันจะไม่เข้าใจว่า
>>>ทำไมฉันจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ
>>>และแม้ฉันจะไม่เคยคิดวาดรูปหน้าคนใส่แว่นตามาก่อน
>>>แต่ฉันก็ได้รูปหน้าคนตามที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่า
>>>ฉันสามารถวาดภาพๆนั้นด้วยความมั่นใจ
>>>และไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้ง
>>>เวลาผ่านไป ฉันโตขึ้น ฉันเรียนรู้ว่า สิ่งที่ครูสอนวันนั้น
>>>แท้จริงแล้วมันปลูกฝังนิสัยหนึ่งให้กับฉัน นั่นคือ
>>>การเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด
>>>ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนทุกคน
>>>และในชีวิตหนึ่งนี้ก็มีหลายครั้งที่ฉันได้พบมันโดยไม่ตั้งใจ
>>>สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันยอมรับความผิดพลาดเหล่านั้น
>>>และรวบรวมสติเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้ ก็คือ การที่ฉันเข้าใจว่า
>>>ธรรมชาติของความผิดพลาด คือการที่มันเกิดขึ้นแล้ว จะคงอยู่อย่างถาวร
>>>ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ ลบความผิดพลาด
>>>แต่ฉันจำเป็นต้องใช้สมองต่อเติมแก้ไขภาพวาดของฉันให้สมบูรณ์ด้วยตัวเอง
>>>ดังนั้น ถ้าความผิดพลาดมันเกิดขึ้นกับเราแล้ว
>>>การที่เราจะมานั่งร้องห่มร้องไห้
>>>อ้อนวอนขอแหกกฎเพื่อใช้ยางลบกลับไปลบแก้ไขมันนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้
>>>สิ่งเดียวที่จะทำได้ ก็คือ รู้จักพลิกแพลงแก้ไขสิ่งเหล่านั้นด้วยสติ
>>>และวาดภาพของตัวเองต่อไปด้วยความระแวดระวังมากขึ้น
>>>ทุกคนมีดินสอหนึ่งแท่งเพื่อจะวาดภาพชีวิตของเราให้สวยงาม
>>>แต่เราไม่มียางลบสักก้อนที่จะเอาไปลบสิ่งที่เราทำผิดพลาดมาแล้วได้
>>>ดังนั้นเราต้องตั้งใจ และมีสติทุกครั้งที่ลากเส้น
>>>และถึงแม้ภาพที่เราวาดจะออกมาไม่เหมือนกับภาพที่เราฝันไว้สักเท่าไหร่
>>>แต่มันก็มาจากมือของเรา เราควรจะภูมิใจกับมันได้เสมอ
>>>ไม่ต้องกลัวหรอก แม้จะรู้ดีว่าสักวันหนึ่ง
>>>เราอาจลากเส้นบิดเบี้ยวไปบ้าง
>>>เพราะถึงอย่างไร ฉันเชื่อว่า ถ้าสมองและหัวใจของเราทำงานอย่างเต็มที่
>>>ภาพชีวิตของเราก็งดงามได้ โดยไม่ต้องใช้ยางลบ
 
1月14日

คุณคือใคร

แบบทดสอบหนุกๆ ลองเล่นดูน๊า

365 วันของคำว่าความรัก

ได้รับ forward เมลมา เลยเอามาให้อ่านกันนะ
 
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา ดินแตกระแหง
แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?

..วันที่ 1
เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..รอคอยวันที่มันจะเติบโต
เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำ จนล้นกระถาง..

..วันที่ 2
เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไปจึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู
..วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง
และ..รอ

..วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช รดน้ำ พรวนดิน
ให้แสงแดด

...วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง
ไม่มีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก..

..วันที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ
ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก

...วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น

..วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง

..วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้
มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ

..วันที่ 300 การเอาใจใส่
ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม..และที่น่าประหลาดใจคือ
เมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ
เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง

..วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง
เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะกลายเป็นอะรัยต่อไป..เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด
เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด

..วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง
กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูปหัวใจอีกแล้ว
ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!!
..แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้
เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง
เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ
เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......

** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะรัย **

เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก
เธอเรียนรู้ว่า

// เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว
มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง

//การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป

//การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย

//ถึงเรายอมรับที่จะสูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้

// ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

//การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น

คุณล่ะใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในความรัก
"ความรัก" ไม่มีข้อปฏิบัติที่ตายตัวแต่ละ!
คนจึงต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง ตามวิธีที่แตกต่างกัน....

1月13日

ลองเขียนดู

หุหุ
ในที่สุดก็มี BLOG เป็นของตัวเอง
ลองมาเขียนดู ขำ ขำ
วันนี้ไม่มีอะไรมาก
เอาเพลงไปฟังกัน น๊า
 
เคยเปิดทิ้งไว้ ประตูแห่งความหมาย
ที่เปิดสู่หัวใจของฉัน
ต้องมีใครบางคน ผ่านมาวันนั้น
ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยน
 
หัวใจฉันแหลก ไม่เหลือชิ้นดี
ทันทีที่เขาเข้ามา
หัวใจฉันเจ็บ เจ็บจนรู้ว่า
ตัวฉันมีค่ากว่านี้
 
เก็บเศษดวงใจ ที่แตกสลาย
ที่เหลือเล็กๆเหล่านั้น
จะคอยดูแล ชิ้นส่วนที่บอบช้ำ
เพียงหวังให้มันเหมือนเดิม
 
แล้วสร้างกำแพง ป้องกันหัวใจ
ฉันจะไม่ให้ใครเข้ามา
ล้อมรอบดวงใจ ที่เคยมีปัญหา
คงไม่กล้ารักใครอีกแล้ว
 
ก็หวังว่าสักวันนึง...
จะมีใครเข้ามาถึง...
มาทำลายกำแพงของฉันลงด้วยรัก
อีกสักครั้งนึง อีกสักครั้งนึง
 
เคยเปิดทิ้งไว้ ประตูแห่งความหมาย
ที่เปิดสู่หัวใจของฉัน
รอใครบางคน จะผ่านมาสักวัน
ทำให้ความคิดฉันเปลี่ยน และชีวิตของฉันจะเปลี่ยน
 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...อย่ารักใครง่ายๆ  
 
 
 
第 1 张,共 40 张
尚未添加列表。